شناسه : 37867924
به مناسبت روز معلم؛


این روزها زیاد به این جمله و هزاران عبارات شبیه آن بر می خوریم‌ که "روز معلم یادآور شڪوه و عظمت زنان و مردان پاڪباخته‌ای است ڪه در طول تاریخ در عرصه تعلیم و تربیت زیباترین جلوه‌های عشق و ایثار را به نمایش گذاشته‌اند..."

به گزارش صبح بافق؛ 

هفته معلم گرامی باد
به نام‌آنکه جان را فکرت آموخت 
 
این روزها زیاد به این جمله و هزاران عبارات شبیه آن  بر می خوریم‌ که "روز معلم یادآور شڪوه و عظمت زنان و مردان پاڪباخته‌ای است ڪه در طول تاریخ در عرصه تعلیم و تربیت زیباترین جلوه‌های عشق و ایثار را به نمایش گذاشته‌اند..."
 
و اینجاست که  ناخودآگاه  یاد زنده یاد" سید محمد آزادی " معلم تاریخی بافق و شیطور زنده میشود که عاشقانه و خالصانه معلمی کرد و از هیچ تلاشی برای دانش آموزانش چه در شهر بافق و چه روستای شیطور فروگذار ننمود و آنچنان خدمت می کرد که انگار  اینان را فرزندان خود می داند و انگار نه انگار دقایقی قبل از کلاس با دوچرخه این مسیر سنگلاخ بافق تا شیطور را طی نموده و اگر ابتدای زمستان بوده حتی بخاری را هم با همان دوچرخه حمل کرده  تا دانش آموزانش  سرمای آن روزهای روستا که هیچ امکاناتی نداشته را حس نکنند و درس بخوانند و امروز وقتی به او فکر میکنیم در ۶۷ سال قبل  نه تنها وظیفه معلمی را به نحو احسنت انجام داد و شاگردانش را  باسواد نمود بلکه به واقع سوخت و نورافشانی کرد.
 
او که از اولین معلم های بافق و بعضا وی را به همراه  مرحوم شیخ ابو جعفر ادیب از بنیانگذاران علم در بافق می دانند؛ متولد ۱۳۰۵ فرزند سید عباسعلی بود که در تاریخ ۱۳۲۶/۷/۱۳  در اداره فرهنگ آن زمان استخدام و در سال ۱۳۳۲ مامور شیطور گردید و به مدت دوسال در مدرسه ای که در محل خانه مرحوم صمدآقا با ۶ دانش اموز برقرار بود  و دانش آموزانی همچون سید باقر حسینی ، سید حسین حسینی ، محمد ابراهیمی(میرزا آقا ) ، حسین خلیلی (موسی ) ، حسین آقا علوی و محمدآقا حسینی  در این کلاس درس حضور داشتند ؛ تدریس نمود.
 
از خصوصیات بارز او احترام به دانش آموزانش بود و گرچه به وقت تنبیهات مخصوص خودرا داشت اما شخصیت دانش آموزانش را خرد نمی کرد و چه بسا شاگردان  بزرگی را  به روش تکریم تربیت نمود ‌و  آنچنان به درس و روحیه  آنان می رسید که تعلیم و تربیت را به واقع معنا کرد.
 
افسوس و صدافسوس بزرگش نداشتیم تا از میان ما رفت ولیکن در سرزمین خاطره ها آنان که خوبند همیشه سبزند و ماندگار و بی شک یاد و خاطره این معلم پرکار و بی ادعا  جاودانه خواهد ماند .
 
 وی که شش ماه قبل از مرگ خود در سن ۹۳ سالگی از سلامتی کامل برخوردار بود علاوه بر اینکه هیچ گاه رانندگی نمی کرد و دوچرخه تنها مرکب او بود ، کیلومترها نیز  پیاده روی می کرد و از تغذیه سالم برخوردار بود و خود میگفت که هیچگاه نوشابه و غذاهای چرب و فست فود و غیره را تناول ننموده و همین را سبب سلامتی کاملش در نداشتن دیابت ، فشار خون و چربی می دانست که صد البته نان حلال و زحمتی که برای معلمی خود کشید هم بی تاثیر نبود و حتی میگویند زمانی در زمان اشتغالش  از طرف آموزش و پرورش یزد به او زمین می دادند که اعلام نموده بود که چون خانه دارم این زمین را به دیگران بدهید و حتی بعد از بازنشستگی مدتی که در اداره پیکار با بیسوادی آن روز که خدمت میکرد اگر از تلفن آن جا استفاده شخصی می نمود خودکار یا تمبر به جای آن می گذاشت.
 
مرحوم آزادی که از سواد و هوش وحواس خاصی تا زمان مرگ خود بهره مند بود و هزاران بیت شعر از شعرای بزرگ را از حفظ داشت ؛ خود نیز شاعر بود و بواسطه حافظه ی فوق العاده ای که داشت شعرهایش را از بر میخواند.
 
 او سروده ای برای پس از حیات خود دارد که هم اینک بنا به وصیتش  بر آرامگاه او حک شده است .
 
◾️برسر سنگ قبر آزادی
ای که از خاکیان کنی یادی
گویمت که محمدی بوده
که رجوع ، به خاک بنموده
متولد ، هزاروسیصدو پنج
سیدی ، دیده ، داغ و برده چه رنج
اشتعالش ، معلمی از حال
بیست وشش ، سوابقش از سال
بی زعنوان و غیرمشهوری
یزد و شیطور و بافق ماموری
به امید گذشت یزدانش 
که ببخشد همه گناهانش◾️
 
"یادش گرامی و مقام قرب الهی ماوایش و روحش شاد با قرائت فاتحه و صلوات"
 
گرآورنده: حاج غلامرضا عبداللهی شیطوری